دیگر دل به دل رحم نمی کند

آدم ها از هم خسته می شوند ؛ دوستی ها ساده!

حتی دل خود را گول می زنند

گوش ها روی تمام صداها بسته..

دل ها نازکیده شده اند و ساده می شکنند

گذشته ، خاطره ، یادها ، همه بر باد فراموشی می روند

ساده بگویم؟

دلم گرفته است..

دلم از بودن ها نبودن ها

دلم از رفتن ها گرفته است

از دلم هم دلگیرم!!

که چرا زود دل می بندد ؛ زود می شکند؟!

هر صدایی تلخ است هر سکوتی سنگین..

خسته شدن مگر شاخ و دم دارد؟

خسته ام..

از آمدن ها؛ ماندن ها؛ بودن ها؛ از رفتن ها

کاش..!

کاش فعل رفتن حذف می شد از تمام دل تنگیهایم

من فقط می نویسم

دل من حرف ها دارد نا گفتنی...

<دل نوشته های خودم>

             روزی فرا خواهد رسید:

در بهاری روشن از امواج سرد

در زمستانی غبارآلود و دور

یا خزانی خالی از فریاد و شور

مرگ من!!

             روزی فرا خواهد رسید:

روزی از این تلخ و شیرین روزها

روز پوچی همچو روزان دگر

سایه ای از امروزها,دیروزها

وقتی رفتی این دلم رو تو قفس زندونی کردم

بس که ناز تو رو دیدم, برق چشمات رو خریدم,به هوای تو پریدم

وقت رفتن که رسید..........

از همه دنیا دل بریدم!!!

<دست نوشته های خودم>

رفت..

بدون دیدن قطره ای از اشک من

بی اعتنا به تمام احساساتم

و من پر از تاریکی نبودنش...!

کاش میشد با تو بودن را نوشت

تا که زیبا را کشم بر هر چه زشت

کاش میشد روی این رنگین کمان

می نوشتم تا ابد با من بمان

عید رمضان آمد و

ماه رمضان رفت   

صد شکر که این آمد و

صد حیف که آن رفت

(عباداتتون قبول ، عیدتون مبارک)

یه قلم بی جوهر،یه کاغذ سفید،یه دل حرف نگفته

یه اتاق سکوت،یه دنیا تنهایی،یه پنجره بسته،یه

شیشه شکسته

یه درخت پیر،یه نیمکت خالی،یه دست تنها،یه

نفس سنگین

یه سینه سوخته،یه شب روشن،یه ماه بی

ستاره،یه آآآآآآآآآه بلند...

پایان یه امید،چشمک یه ستاره،لبخند یه

ماه،حسادت یه خورشید

بیدار شدن یه آفتاب،طلوع دوباره یه آرزو و

سکوت...

سکوت همیشگی نگاه بارون!!!

<دست نوشته های خودم>

تولدی که خراب شد.......

کیکی که بریده نشد.........!

شمعی که روشن نشد...

تبریکاتی که میخواستم اما نشنیدم...!

عجب خاطره ای شد امشب...

کاش ۱۰ شهریور نمیشد....

"ورودم به دنیا مبارک"